Metody fizjoterapeutyczne i operacyjne dla uzyskania ręki funkcjonalnej u pacjentów z uszkodzeniem w CUN i OUN

Celem kursu z zakresu neurologii pt. „Metody fizjoterapeutyczne i operacyjne dla uzyskania ręki funkcjonalnej u pacjentów z uszkodzeniem w CUN i OUN - szkolenie dotyczy fizjoterapii pacjentów po transplantacji i operacji nerwów obwodowych / fizjoterapia po operacyjnym leczeniu OUN i CUN"" jest poszerzenie wiedzy fizjoterapeutów w zakresie możliwości interwencji inwazyjnych i nieinwazyjnych w celu wypracowania ręki funkcjonalnej u pacjentów po uszkodzeniu CUN I OUN ze szczególnym uwzględnieniem konsekwencji medycznych i społecznych pacjentów chorych, lub po przebyciu zakażenia wirusem COVID-19 oraz pacjentów pośrednio dotkniętych konsekwencjami zakażenia. Uczestnik szkolenia: - zna neurofizjologiczne i neurobiologiczne podstawy uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego, - możliwości i ograniczenia mechanizmów naprawczych po uszkodzeniu CUN i OUN, - interpretuje i opisuje przyczyny i skutki zmian patologicznych w kończynie górnej po uszkodzeniu w centralnym i obwodowym układzie nerwowym, - potrafi właściwie interpretować i wyjaśnić patologię wzorców ruchowych kończyny górnej u pacjentów po uszkodzeniu w centralnym i obwodowym układzie nerwowym z uwzględnieniem zaburzeń mechanizmów kontroli posturalnej oraz wpływu na ograniczenia w wykonywaniu czynności dnia codziennego, - odpowiednio dobiera metody i narzędzia do badania kończyny górnej. Identyfikuj i wskazuje poszczególne poziomy badania klinicznego (poziomy struktury i funkcji, poziom uczestnictwa według ICF) , - opisuje problem terapeutyczny zgodnie z terminologią medyczną, - potrafi projektować i realizować cel i plan terapii korzystając z nabytej wiedzy w czasie szkolenia w stosunku do pacjentów po zabiegach operacyjnych na kończynie górnej, - konstruuje plany i cele terapeutyczne zarówno bliższe jak i dalsze w sposób realistyczny ze znajomością rokowania poprawy w poszczególnych przypadkach zgodnie z EBM, - identyfikuje i rozróżnia negatywne medyczne i społeczne skutki zachorowania lub ryzyka zachorowania na COVID-19 i uwzględnia je w badaniu i terapii, - zna i identyfikuje negatywne skutki unieruchomienia, - zna zasady przeciwdziałania powikłaniom po COVID-19 i uwzględnia je w planie terapeutycznym.